آکادمی و موسسه علمی پژوهشی ابن سینا

نتیجه گیری

باگاس به عنوان ماده اولیه برای تولید نانو الیاف سلولزی 

نتایج حاصل از انجام پایان نامه دکتری حاضر نشان داده است که باگاس دارای شرایط لازم برای تولید نانوالیاف سلولزی را دارامی باشد. همچنین این ماده به دلیل دارا بودن طول الیاف کوتاهتر در مقایسه با سایر مواد لیگنوسلولزی نظیر الیاف سوزنی برگان به انرژی مصرفی کمتری نیز برای تولید نانوالیاف سلولزی نیاز دارد.

استفاده از آنزیم اندوگلوکاناز برای تولید نانوالیاف سلولزی

امروزه مصرف بسیار زیاد در بخش تیمارهای مکانیکی به عنوان یکی از مهمترین چالشهای اساسی برای تولید نانوالیاف سلولزی در مقیاس تجاری مطرح شده است [زیمرمن، 2008]. به همین منظور راه حل های مختلفی برای برای این موضوع مطرح شده است که یکی از مهمترین آنها که روشی دوستدار محیط زیست نیز می باشد استفاده از آنزیم به عنوان پیش تیمار می باشد که در انجام رساله دکتری حاضر نشان داده است که استفاده از آنزیم نه تنها منجر به کاهش مصرف انرژی در بخش همگن ساز خواهد شد بلکه نانو الیاف سلولزی تهیه شده با استفاده از پیش تیمار آنزیمی دارای متوسط ضخامت کمتری نسبت به سایر نانوالیاف سلولزی بوده اند که فقط با تیمار مکانیکی (همگن ساز) تولید شده اند.

تاثیر تعداد مراحل عبور از همگن ساز بر ضخامت نانوالیاف سلولزی

در انجام پایان نامه حاضر نشان داده شده است که هرچه میزان عبور الیاف از همگن ساز بیشتر شود نانوالیاف سلولزی دارای ضخامت کمتری خواهند شد که افزایش کیفیت آنها را نیز از بابت فیبریله شدن بیشتر در بر خواهد داشت. به عنوان نمونه ضخامت نانوالیاف سلولزی تهیه شده بدون هیچگونه پیش تیمار از سه مرحله به پنج مرحله به طور متوسط 28 درصد کاهش می یابد که این موضوع در مورد نانوالیاف سلولزی با پیش تیمار آنزیمی به طور متوسط 18 درصد بوده است. ضمناً قابل ذکر است که گرانروی، درجه بسپارش، وزن ملکولی و ناهمواری سطح نیز با افزایش تعداد مراحل عبور از همگن ساز نیز کاهش یافته است.

جهت دانلود فایل کمکی انجام پایان نامه و رساله دکتری کلیک کنید

در صورت داشتن هرگونه سوال و یا نیاز به مشاوره و آموزش در زمینه انجام پایان نامه و رساله دکتری با ما در ارتباط باشید.